พายุฝน หน้าร้อน สาวเเต่งหน้า และเที่ยวสุดท้ายไปเนเวอร์เเลนด์
posted on 02 Mar 2009 20:42 by blackzheep-blog in Kiss-the-worldฟ้าครึ้มเมื่อตอนสี่โมงเย็น เมื่อสองชั่วโมงที่แล้วตอนทำข้อสอบแดดยังจัดอยู่เลย
อากาศเหนียวเหนอะ ลมร้อนจากเครื่องยนต์ช่วยย้ำให้รู้ว่านี่น่ะเมืองใหญ่
1. . 2 . . . 3 คันผ่านไป
ชั้นไม่ชอบนั่งรอที่ป้ายเมล์เพราะชั้นเกลียดการวิ่งตามรถเมล์
และที่เกลียดยิ่งกว่าคือ มันมักไม่จอด
ม้านั่งทุกป้ายรถคงถูกสาป ชั้นไม่อาจถอนตัวจากมันไปได้ และนั่น คันที่ 4 ก็ผ่านไป
" เที่ยวสุดท้ายครับ เที่ยวสุดท้าย " ชายผู้ห้อยโหนตะโกน
ชั้นเงยหน้าขึ้นมอง "ไปเนเวอร์แลนด์" ป้ายพูดเช่นนั้น
และอีกครั้ง " เที่ยวสุดท้ายครับ เที่ยวสุดท้าย "
บนรถเมล์สายเดิม ชั้นครุ่นคิดถึงรถเมล์เที่ยวสุดท้ายไปเนเวอร์แลนด์ หากไม่ต้อง
กลับบ้าน ชั้นคงจะขึ้นรถเมล์คันนั้นไป นึกถึงชายผู้ห้อยโหน และชั้นจำไม่ได้ว่า
บนรถมีคนอื่นอีกหรือไม่ แต่สิ่งที่ผุดขึ้นมาแทนคือ สาวแต่งหน้า ที่ชั้นหันไปเห็น
หลังถอนสายตาจากถนน สาวแต่งหน้ากับแปรงปัดอันใหญ่ และกระจก
หากม้านั่งนั่นถูกสาปจริง ชั้นยินดีเหลือเกินที่โดนคำสาปคนละข้อกับสาวแต่งหน้า
เป็นไปได้ว่าเมืองใหญ่นั้นผลิตฝุ่นมากเกินไปจนเธอต้องใช้แปรงปัดมันออกจากใบหน้า
ราวสี่รอบ หากเป็นจริงดังว่าเหตุใดเธอจึงเติมฝุ่นสีเพิ่มเข้าไปอีก ชั้นว่าเท่าที่มีก็นับ
ว่าเกินพอ
19.12 น. พายุฝนตั้งท่าในหน้าร้อน
19.25 น. ลมแรงพัดละอองฝนปลิวปรายเพียงสิบนาที จากนั้นสงบ
ทิ้งไว้เพียงอากาศเหนียวเหนอะ เพื่อย้ำให้รู้ว่านี่น่ะเมืองใหญ่
สงสารก็แต่ต้นไม้ที่รอฝนที่อารมณ์ช่างแปรปรวนเหลือเกิน