on and on and on

ณ ที่แห่งใด ดวงอาทิตย์ร้องไห้ ละลายตัวเองลงในท้องฟ้า 
เธอบอกกับชั้นเป็นนัยว่า นี่เป็นครั้งสุดท้าย

แม้สุดแรงที่มีชั้นหรือใครก็ไม่อาจยื้อคืนนี้ให้นานกว่าคืนใดอื่นได้
เวลาไม่อยู่ในอำนาจของเรา เรื่องนี้ก็เช่นกัน
เธอไม่พูดอะไรอีก ทำราวกับว่าเธอจะหายไปจากตรงนี้และทุกที่ใน
ความทรงจำ ซึ่งชั้นเองก็อยากจะหายไปด้วยเช่นกัน
ง่ายเพียงลมพัดเบา ทุกสิ่งหลุดลอยเหมือนไม่เคยมีค่า เป็นอิสระ
จากทุกสิ่ง บางเบาและล่องลอย ณ ที่แห่งใด ดวงอาทิตย์ร้องไห้
ชั้นจะไป...
ให้เธอมองเห็นชั้น จากที่ไกลแสนไกล ให้เก็บภาพงดงามโดยไม่รู้
ความหมายใดใด เพียงธรรมชาติของการร่ำลา เพื่อเริ่มต้นใหม่
เพราะสำหรับชั้น การหายไป ไม่เคยเกิดขึ้นจริง