on and on and on

ผู้คนลดใบหน้าลงต่ำราวว่ากำลังไว้อาลัยให้กับการเดินทางที่เนิ่นนานนี้

........................................................

วันนี้ต่อหน้ากระดาษที่มีรอยวงแดงเถือกไปทั้งหน้า  ครูกล่าวชมชั้น

เราคุยกันครั้งแรกในรอบสามเดือน

.....................................

บนรถเมล์สายเดิมที่แล่นผ่านเมืองคู่ขนาน สามปีแล้วที่ชั้นได้ผ่านมาทางนี้

แต่แล้วก็ต้องผ่านไปเช่นเคย

ทุกอย่างผ่านมาแล้วผ่านไป

บนรถเมล์อีกสาย ผู้คนลดใบหน้าลงต่ำราวว่ากำลังไว้อาลัยให้กับการ

เดินทางที่เนิ่นนานนี้  รองเท้าสีขาว รองเท้าสีดำ  รองเท้าแดง และสีน้ำตาล

นับวันผู้คนจะรู้จักกันน้อยลง แต่รู้จักรองเท้ามากขึ้น  สามคนในที่นี้ใส่

รองเท้ายี่ห้อ และรุ่นเดียวกัน  นับได้สามคน

............................................

ชีวิตของคุณจะง่ายขึ้นเมื่อมีเงินจำนวนจำกัด  เศษเหรียญกับแบงค์พันช่วย

ให้ชั้นรอบคอบมากขึ้น  แต่ความรอบคอบไม่ได้เเปลว่าคุณจะมีเศษเหรียญเพิ่มขึ้น

นี่ไม่ใช่เกมมาริโอ้

............................................

ทุกอย่างวนเวียนซ้ำเดิมเหมือนเพลงเก่าที่วน loop จนกลายเป็นอากาศ มัน

เหวี่ยงตัวแตกกระจายออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย และฟุ้งอยู่ในวันเวลาอย่างไม่อาจ

ลบล้าง 

............................................

ชั้นจะต้องไม่ผ่านการทดสอบภาวะซึมเศร้าอย่างแน่นอน...ในความเป็นจริงแล้ว

ชั้นจะไม่ซึมเศร้าหากตามใจตัวเอง  อาจจะอายุสั้นและไร้ประโยชน์  แต่ไม่ซึมเศร้า

ความหดหู่ช่างก่อตัวขึ้นง่ายดาย....ง่ายเกินไป