on and on and on

แอปเปิ้ลสีแดงสวยอาจอาบด้วยพิษร้าย...

 ถึงตอนนี้....มีชั้นนั่งอยู่ในห้องเพียงลำพัง

ไม่มีคนแคระ มีแต่เก้าอี้ตัวเล็กโต๊ะตัวเล็ก และงานกองใหญ่

ตีหนึ่งสามสิบสอง ชั้นมองหาแม่มด

หญิงชราที่น่าจะมาพร้อมกับตะกร้าแอปเปิ้ล...แต่ก็ไม่มีใครมา

 เวลาผ่านไปไม่นานชั้นก็เริ่มถอดใจจากหญิงชรา

เดินลงบันไดมุ่งหน้าไปสู่ตู้เย็นอย่างหมดฟอร์ม

แอปเปิ้ล...ในตู้เย็นมีแอปเปิ้ลแล้วชั้นก็กลับห้องไปพร้อมแอปเปิ้ล

 เมื่อกัดผ่านผิวเย็นฝาด กลิ่นหวานหอม เนื้อชุ่มฉ่ำ

ก็เติมเต็มความสดชื่นให้สามารถชั้นทำงานต่อไป  คำแล้วคำเล่า

ไม่มีพิษใดไหลแล่นสู่ร่างกายชั้น     ยังคงหายใจอยู่

แต่ไม่นานหลังจากคำที่ 7   สัมผัสประหลาด...ทำให้ชั้นใจคอไม่ดี

หรือว่า...

พยายามจะคายแต่ก็กลืนไปหมดแล้ว............

เฝ้ามองรอยเว้าแหว่งที่ขาดหาย...

หวังว่าการกิน "สติ๊กเกอร์" คงไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต