on and on and on

หลังจากโยนบาปให้หนังสั้นว่าดูดเอาพลังชีวิตไป

ก็ยังคงพิรี้พิไรประวิงเวลาไม่ทำอะไรอยู่ดี

...

ความรับผิดชอบนี่มันอยู่ที่ไหนกัน?

งาน งาน และงานที่กระจายตัวแอบซ่อนตามซอกหลืบของ

คำว่า"หน้าที่" 

เหมือนจะมีเเต่เสียงของชั้นที่คอยถามว่า "เอารึยัง?"

ซึ่งที่จริงชั้นก็แค่ถามไปอย่างนั้นเอง

จากนับหนึ่งเลยไกลมาจนไม่นับเเล้ว  ชีวิตชั้นหยุดอยู่กับที่

ขณะที่เวลาดูออกจะรีบเดินไปสักหน่อย

...นิสัยไม่ดี...

ยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกาที่ไม่เคยสวม...อีกไม่นานความจริงคงจะ

เดินมาแปะหลังชั้น  จากนั้นก็ต้องเริ่มกลับไปนับหนึ่งใหม่อีกครั้ง